vampire empire
ε ναι λοιπον
ηρθε η ωρα να ασχοληθω κι εγω με το twilight
αφου μαζεψα στο κεφαλι μου τα παρακατω γεγονοτα:
- εχοντας δει μονο την ταινια (downloaded cause I'm a sneaky thief)
- και εχοντας υποψη οτι οι μεταφορες βιβλιων σε ταινιες ειναι σχεδον παντα ημιτελεις
- και οτι οι περισσοτερες ιστοριες με βαμπιρ ειναι ατελειωτες αντιγραφες και κακεκτυπα εργων του 19ου αιωνα (ω και ομως!)
- καταλαβαινω οτι σε μια ταινια οι θεατες προσπαθουν να ταυτιστουν μ'εναν απο τους ηρωες, ειδικα δε σε ενα love story..
- δεν εχω διαβασει το βιβλιο οπως ειπα, αλλα διαβασα το The Host και μα το θεο ελπιζω να'ναι καλυτερο
- γιατι η Meyer ειναι τοσο μονοδιαστατη και τοσο φοβιτσιαρα που δεν τολμαει ουτε να σκοτωσει ενα χαρακτηρα της - και αναποφευκτα καταφευγει σε κλισε, τουλαχιστον στο Host
- γιατι επιπροσθετως οταν ακους τριλογια περιμενεις κατι επικο
- ή τουλαχιστον μια ιστορια που αξιζει να αφηγηθει κανεις σε τρια βιβλια
- ενας ακριβης χαρακτηρισμος για τον χαρακτηρα του Edward Cullen ειναι "ψυχοπαθης"
- κι ενας για την Bella whatsherlastnameagain "αβουλη"
- ο χαρακτηρισμος της ιστοριας ως "Will keep you on your seat wondering what will happen next" δεν ειναι και πολυ πειστικος (και φανταστειτε να'μουν και απο αυτους που βλεπουν μια ταινια και ψαχνουν τα "λαθη")
- και αλλα πολλα,
πως ειναι δυνατον το Twilight να'ναι τοσο δημοφιλες;
Η απαντηση ειναι μαλλον απιαστη για μενα.
Αυτη η Bella whatsherlastnameagain ειναι οντως ενας χαρακτηρας με τον οποιο θα μπορουσαν να ταυτιστουν πολλες (πολλοι;). Για την ακριβεια, αφου δεν εχει κανενα ιχνος προσωπικοτητας, θα μπορουσε να ταυτιστει ο καθενας. Ισως η ταυτιση που νιωθουν πολλες (πολλοι;) με την Bella θα μπορουσε να ειναι ενα ειρωνικο αστειο της Meyer για τις συγχρονες διαστασεις του φεμινισμου. Φανταστειτε το ως εξης: οι γυναικες ειναι τοσο αυτονομες και δυνατες που ταυτιζονται μ'ενα χαρακτηρα που οχι μονο παραδινεται τελειως σε καποιον αλλο αλλα αφηνεται σ'εναν ελεγχο και ψυχολογικη κακοποιηση που, ενταξει, ισως ειναι και λιγο τυπικο για ενα βαμπιρ 100+ χρονων. Αλλα παλι, οχι, γιατι με το που εμφανιζεται η Bella, ολοι την ερωτευονται: τα κοριτσια θελουν να της μοιασουν, τα αγορια...μμμ. She gets straight As, μαγειρευει, καθαριζει, δε χανει ουτε λεπτο στη δουλεια. Και, συνεχεια παραπονιεται τι τρομερο (με την κακη εννοια) ατομο ειναι. Το κοριτσι που ειναι τελειο και ανασφαλες και συνεπως γκρινιαζει ακαταπαυστα. Κλασσικος χαρακτηρας που εχει βαλει ο/η συγγραφεας ως αποτυπωμα του εαυτου του/της - ξερετε, αυτος ο χαρακτηρας για τον οποιο ολοι οι κανονες εχουν εξαιρεση. ΟΚ ΟΚ agit8d, τουλαχιστον ειναι παγιδευμενη σ'ενα 17χρονο σωμα γεματο ορμονες, οποτε γιατι δεν την αφηνεις ησυχη.
Αυτος ο Edward. Αχ, αυτος ο Edward. 108 χρονια στην αρνηση. Η ηθοπλασια του αβυσσαλεα. Το αιμα αυτης της γυναικας μ'αρεσει - γιατι δε μπορω να διαβασω το μυαλο της - πρεπει να κρατηθω μακρια της - μπα, δε γαμιεται, ειμαι ερωτευμενος. Η αξιοπεριεργη εξαιρεση στον κανονα που τον θελει να διαβαζει τα μυαλα των αλλων απορριπτεται απο την Meyer ως εσωστρεφεια της Bella - wtf! - και το τεραστιο εδαφος για καυγαδες με την οικογενεια "χορτοφαγων" Cullen και το γεγονος οτι ο Carlisle τον μετετρεψε σε βαμπιρ ανεκμεταλλευτο. Αντι για ηθος, εχει απανθρωπη ομορφια - fair enough. ΟΚ ΟΚ agit8d, η ιστορια δεν ειναι δραμα, επικεντρωσου στο ρομαντζο και αφησε τον ησυχο.
Δεν υπαρχει κατι να ειπωθει εδω. To love story δεν ειναι ουτε πρωτοτυπο ουτε ενδιαφερον. Αντιθετα με αλλες ιστοριες οπου υπαρχουν χαρακτηρες που ειναι με καποιο τροπο τρωτοι, οπου υπαρχει μια εξελιξη της ιστοριας, οπου υπαρχει μια πιο αληθοφανης "αγαπη" και οπου τα βαμπιρ εχουν την πολυπλοκοτητα που 100 χρονια ζωης τους δινουν. Εδω ισως εγινε καποιο σουρεαλιστικο λαθος που να εχει σχεση με το οτι η Bella ακουγεται σαν να ηταν 30 χρονων - ποτε το εγραψε το βιβλιο η Meyer ειπαμε; Το ρομαντζο και το βαθος του φτανει μεχρι την παρακατω προταση: η Bella ειναι παντα το αδεξιο κουνελακι που χρειαζεται βοηθεια και ο Edward ο τελειος αντρας που του εχει γινει εμμονη ιδεα. Ειναι παρα ταυτα οι τελειοι χαρακτηρες μεσα σε μια δινη ατελων κομπαρσων (οταν λεω δινη δεν εννοω κατι πολυπλοκο, αυτο θα σκοτωνε το ρομαντζο, ε;). Εκνευριστικο.
Για την ακριβεια, ο Ed μου θυμιζει διπολικο:
- I <3 you Bella.
- ReAllY?
- but...I'm DANGEROUS!
(αρκετα λεπτα και ποπκορν αργοτερα)
- Ι really <3 you Bella.
- ...?
- but, I'm DANGEROUS!
You fucking queer.
Κοινως η ταινια ειναι kak, που σημαινει σκατα, γιατι δε καταλαβαινεις τι κανει καθενας και γιατι. Ειναι απιστευτα βαρετη, παταει κατω ολες τις ευκαιριες που της δινονται για να γινει ενδιαφερουσα και μ'εκανε να σκεφτω πως ο μονος λογος υπαρξης της ειναι τα $$$.
Περισσοτερο θαψιμο οταν διαβαστουν τα βιβλια (οσα και αν αντεξω).
ΥΓ. Α, ξεχασα. Ολα τα παραπανω μπορουν να ερμηνευθουν ως το παραληρημα καποιου που ζηλευει τον Edward και θελει ενα κοριτσι σαν τη Bella. Aw. :)
ΥΓ2. Δε σχολιασα το ποσο λαμπουν τα βαμπιρ. Θελω να μαθω ποιος ειχε τη τεραστια εμπνευση να τα αποτυπωσει ετσι για να του σφιξω το χερι - μου χαρισε ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΓΕΛΙΟ.
